Retreat / Retraite / Terugstappen

 

Soms, regelmatig, hebben wij als vrouwen het nodig om ons even terug te trekken, uit ons drukke leven waarin we de verschillende ballen proberen hoog te houden. Het gezin, het huishouden, je werk etc.

Hoe komen we op het idee om dat te doen?

Vaak geeft ons lijf dat aan: misschien voel je je al een tijdje moe en heb je niets over aan het eind van de dag, misschien ben je kwakkelig, misschien stap je al een tijdje over die lichte signalen heen, totdat de klacht(en) zo sterk worden dat je er wel iets mee moet doen.

Op dit moment gaat het bij mij zo, mijn nierstreek speelt op op een manier die ik ken van 10 jaar geleden en voelt als nierbekkenontsteking. Dat kan ik niet meer negeren, pijn en gevaar, ik wil liever geen antibiotica want daar word ik nog vermoeider van.

Dan toch maar even terugstappen!

Na een dag helemaal niets doen  ga ik aan de gang met mindfullness, met EFT (Emotional Freedom Techniques), met inquiries,  met innerlijke familieopstellingen, eigenlijk met alles wat ik in mijn dagelijks werk zo aanbied aan mijn cliënten om helderder te krijgen wat hun lichaam hen wil vertellen. Langzaam maar zeker daagt het mij waar het om gaat, met de hulp van het vertalen van de functie van de nieren in het lichaam, naar psychische processen.

De nieren filteren, ontgiften, maken schoon wat je aan vocht in je lichaam hebt, transformeren levens-energieën van geladen naar schoon en licht.

Waar stagneerde het normale psychische schoonmaak proces, waar vertrouwde ik niet meer echt op mijn eigen intuities? Waar zit er lading (stress)? Door het zelfonderzoek kom ik op  een paar onbewuste overtuigingen en angsten van vroeger, ik herken ze, benoem ze en weet dat ze uit het verleden komen en nu in het hier en nu die betekenis niet meer hoeven te hebben. Het ging over de angst om niet goed genoeg te zijn,  het schaamtevolle : wie denk je wel niet dat je bent- gevoel, wat ik tegenkwam toen ik in een leidinggevende positie iets deed waar een ander kritiek op had. Dit keer kwamen de kindervaringen terug waarin ik ‘fout’ zat en straf kreeg, en dat ik dat dan eigenlijk  meer voelde als aandacht. Een soort stiekem toch fijn. Een soort kiem van ambivalente gevoelens over mijzelf.

Het is alsof we door de jaren heen, in laagjes om ons heen, energetisch gevoelige en emotionele ervaringen opslaan, inkapselen  en ingekapseld houden totdat we door gebeurtenissen in het hier en nu die ons triggeren, via onze lichaams-signalen, weer in contact komen met iets wat dus opgeruimd kan en moet worden.

Gelukkig zijn er nu visies en methoden die ons helpen dit werk te doen op een veel zachtere manier dan wat we vroeger in lichaamsgericht land, dachten dat mogelijk was.

Waar het op neer komt is dat bewustzijn , het engelse woord drukt het nog beter uit: Awareness, de sleutel is. Alles waar ik me bewust van kan maken, verliest zijn automatische reactiviteit, wat mij meer in staat stelt om eigen keuzes te maken. Bv. kiezen om te zitten en alle gevoelens te voelen i.p.v. dmv eten of alcohol of drugs te proberen het te verdoven of het onder controle te houden. Bv. mijzelf beter leren begrijpen tegen de achtergrond van mijn persoonlijke en familiegeschiedenis, wat helpt om met meer compassie naar mijzelf te kunnen kijken en te zien welke overtuigingen berusten op misverstanden tussen ouders en kinderen. Mijzelf en de ander(en) dit te vergeven zodat ik weer vrij in het hier en nu mijzelf kan zijn. Weer authentieke keuzes maken die dan vaker meer gaan in het volgen van de richting die je eigen hart je aangeeft. Dit geeft je zoveel energie dat je voelt dat je het weer aankan en aangaat!

In het vertrouwen dat de pijn, die al een stuk verminderd is, in de loop van de komende dagen langzaam weg zal trekken, met het sterke voornemen om extra water en ondersteunende thee te drinken, ga ik met een blij gevoel van binnen mijn huis weer een beetje opruimen! Niet omdat het moet, maar omdat ik er wel zin in heb!

 

Geef een reactie

*